Terug naar af


Marcel Witte

Als kleine jongen was ik altijd aan het tekenen.
Stapels schetsboeken vulde ik met tekeningen van dieren.
Huisjes, poppetjes en auto’s vond je er niet in terug.
Toch dacht ik er niet meteen aan om later kunstenaar te worden
.
Al vanaf de kleuterschool was mij één ding duidelijk, ik wilde
boswachter worden.
Dat leek mij helemaal te gek. Het wonen in het bos, de hertjes om
je huis en het rijden in een grote jeep.
Daarnaast zou ik altijd kunnen tekenen.
Dus ging ik naar een boswachterschool en leerde al de dingen die
boswachters moeten weten.
Uiteindelijk werd ik toch geen boswachter.
Ik werkte een paar jaar bij een natuurorganisatie. Dat was ook heel leuk,
maar toch kriebelde er iets. Ik wilde schilderen!
In mijn hoofd groeiden ideeën voor schilderijen van dieren in een
hele lege ruimte.
Zo begon ik met een goudvis in een zee van blauw en er kwamen steeds
meer schilderijen bij. Een slak, een muis, een koe…
Allemaal dieren en allemaal tegen één kleur achtergrond.
Ik werd dus toch nog kunstenaar ensta nu bijna elke dag achter
de schildersezel.
Het is een leuk beroep, vooral omdat heel wat mensen mijn
schilderijen met veel plezier bekijken.
Niet alleen grote mensen, maar ook kinderen. Dat merk ik ook aan
mijn eigen neefjes en nichtjes.
Het idee van Gerlinde om samen dit boek te maken, zag ik dan ook
snel zitten. Door haar verhalen zal je geprikkeld worden om nog beter
naar mijn schilderijen te kijken. Misschien maakt het je ook nieuwsgierig
naar wat andere schilderijen je te vertellen hebben…